Kozyatağı’nın Toprak Yolları Artık Plaza Ama Aşk Hala Aynı Üstadım
Uzun zaman oldu sanırım böylesi yazılar yazmayalı. Böylesi duygu yüklü ve kendime dair. Dün bir çok insan için sıradan bir 17 Kasım günü benim ve kız arkadaşım için çok özel bir gündü. Birlikte paylaşılan belli zaman süreleri geçince neden bunu kutlar insan ? Bu bir kutlama mıdır yoksa zamanın akıp geçmesinden dolayı bir hüzün müdür ? Sanırım gelecek için anı biriktirmiş olmanın verdiği bir sevinç (!?) Ama her ne olursa olsun çok güzel geçen bir altı ay oldu. Daha nicelerine.
Beni tanıyanlar az çok bu sektöre giriş hikayemi bilirler. Ne kadar tutkuyla ve severek bu işi yaptığımı; bu işi yapmak adına vazgeçtiklerimi. İnsanoğlunun hayatında dönüm noktaları vardır. Benim hayatımdaki dönüm noktalarında biride kariyerim ile ilgili. Belkide kimyevi hammadde ithalatçısı olacakken okuduğum bir yazı kendime getirmiş ve herşeyi geri çevirip sıfırdan bu yola baş koydum. Zaten aklımda olanları yapmam için bana gereken cesareti veren yazıyı hayranlıkla takip ettiğim Çetin Altan köşesinde yazmış bundan yanılmıyorsam 22 sene öncesinde. Yaklaşık 10 sene önce tekrar yayınlanması sonrasındahayatımı değiştirmemde bana cesaret vermiştir.
